Sunday, 19 January 2014

[Poem] The Sea Shore







A tiny form dances on the waves
as they tear and plunge
in a never ending dance
an eternal romance
with the yielding shore.

Brought inland
by the white frothy foamy fuzz
glazed eyes-
still Life.

Curiosity draws me to the glistening body in the sand
a tiny fish
wrought in the sea,
fathered by the flood,
that swam and danced in a shoal.

My life too
an insignificant speck
in that vast void
and yet, I dance,
I dream,
I scream,
My eyes rimmed
by the never ending waves
of thoughts, desires, aspirations
shoring up against an unyielding fate!

Srinivasan Balasubramanian's translation in Tamizh:

ஆடிப்பாடி ஆர்ப்பரித்து
தேடித்தேடி திரும்ப வந்து
ஓடி ஓடி நிலமகளை முத்தமிடும்
அலைகளின் ஆனந்த நடனம்
ஆ....... அது என்ன?..... ஒரு சின்னஞ்சிறு சடலம்?

நுரைக்கும் அலைகளால் கரை ஒதுங்கிய
விரைத்த உடல்... நிலைத்த பார்வை...
அருகில் சென்று பார்த்தேன்...
அழகியின் கண் போல சின்னஞ்சிறு மீன்

கடலிலே உதித்து, அலைகளில் குதித்து
இன்று சடலமாய் நிலை குத்தி.........

இந்த மீனைப்போலே நானும்...
அண்டப்பெருவெளியில் நான் ஒரு தூசி
ஆனாலும் நான் ஆடுவேன், பாடுவேன்
ஆனந்தக் கூத்தாடுவேன்
எண்ண அலைகளின் ஏக்கங்கள், ஆசைகளில்
இன்பக்கூத்தாடுவேன்
என் ஆசைகளும் அலையாய் எழுந்து கரையில் மோதி
வெறும் நுரையாய்க் கரைந்திடும் என்றுணராமலே...

3 comments:

  1. Excellent Musings, I had a lot of difficulty in bringing out the feelings of the original in my translations. Excellent poem, reminding us where we stand in this vast universe. B Srinivasan

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you Srinivasan both for the wonderful translation and your kind words!

      Delete